Geef ze een knuffel, van mij!

Hertogenpad, Grenslandpad, Marskramerpad, Drenthepad, Grote Rivierenpad, Pelgrimspad. Het zijn LAW'S (Lange Afstands Wandelingen) in Nederland. Herkenbaar aan de wit rode tekens. Ik liep ze in het verleden, meestal zonder veel mensen tegen te komen. Het bekendste, het Pieterpad, was anders. Daar struikelde je soms over de wandelaars. Niet echt, maar toch. Drukker als de anderen. 

Wat betreft de Alpe Adria Radweg. Nogmaals, prachtig mooi. Het voelt vandaag wel een beetje al'a het Pieterpad. Vergeleken met de andere gereden routes. Vrijdag, Dag van de Arbeid. Veel fietsers. Op het eindpunt van de route, de plaats Grado, is het nog drukker. Met dagjesmensen, "dag mensen", en vakantiegangers. In het centrum kun je bijna over de koppen lopen (of fietsen, ahum). Italië flaneert, ontspant en geniet.

Ik bombardeer Grado tot ankerplaats, na slechts 60 kilometer. Over de etappe van vandaag, die is relaxt. Met twee keer een koffietje tussendoor en een heerlijke lunch.

Mijn nestje is, na vele dagen b&b's en cheap hotels, weer eens mijn tentje. Dat is wennen. Zeker omdat ik materiaalpech heb. Mijn  thermarest slaapmatje is, twee weken geleden alweer, (deels) ontploft. Daardoor heb ik een onbedoeld groot kussen in de mat.

Hoe dat slaapt en of er nog meer knallen volgen? Het goede nieuws, ik heb thermarest het euveltje gemeld. Een nieuwe mat, vanuit Ierland is onderweg. Over service niet te klagen. 

Aan alle Moulin Blues gangers. Mijn meisje is als sfeerbeheerder aan het werk. Zie je haar, met haar aanstekelijke lach, geef ze een knuffel, namens mij.