Bij Hoevelaken rechtdoor.

9 juli 2017 - Amersfoort, Nederland

Het gaat goed met de gele kwikstaart en we hebben er een 'nieuw' lieveheersbeestje bij in Nederland. Ik hoor het nieuws tijdens het eerste uur van het radioprogramma Vroege Vogels. Het is iets over 8. Fris op pad over het Marskramerpad, na een goede nachtrust, een prima ontbijt en een leuk gesprek met een Duitse kostganger en de vrouw van het gastadres.

Hoever ik vandaag ga? Op 40 kilometer is een aftakking richting het station van Hoevelaken. Na gisteren lijkt me dat een mooie afstand. We zien het wel. Eerst het gas erop. De zon is er ook vroeg bij. In het bos is het echter aangenaam koel. Slechts een enkele keer is er volle zon op de bol. Ik kan het hebben en geniet met volle teugen.

De markering is over dit deel beter. Het is nog niet 100%. Je hebt het routeboekje of gps nodig. De kilometers stapelen zich ondertussen gestaag op. Als de geplande afslag nadert check ik mijn klokje. Het is nog relatief vroeg, de poeterkes voelen lekker dus waarom stoppen. Ik besluit door te trekken. Arie Ribbens zong ooit, 'Bij Hoevelaken rechtsaf.' Tinman gaat rechtdoor en knalt richting Amersfoort. Nog zeven kilometer. Moet kunnen.

Iets meer dan een uur later nip ik onder de Onze Lieve Vrouwetoren een slok van mijn vers geserveerde trappist. Het was de juiste keuze om door te gaan. Daarmee is de helft van het Marskramerpad in the pocket. En de voetjes voelen nog steeds goed. Iemand zin in een polonaise, wat jij Arie....?

3 Reacties

  1. Sylvia Pubben:
    10 juli 2017
    Weer sjoeen gesjreeve. Bin benuudj nao ut volgundjuh verhaol.
  2. TimS oet K-O:
    10 juli 2017
    Sjoon gewanjeld en sweer sjoon gesjreve..... en ongertösje weer aan de geweun wèrkwaek, dink ich... Groet oet K-O
  3. Ans:
    10 juli 2017
    Dan maar weer op naar het volgende wandel verhaal Succes Grt Ans