Knibbel, knabbel, knuisje

Bomenzagen en verhakselen, drek trekken in de tuin, ijsje eten in Pécs, verjaardag vieren, een wandeling maken, boekje lezen, fiets poetsen, de lokale, landelijke en internationale politiek bespreken én even helemaal niets doen. Zie daar de ingrediënten voor een aantal geslaagde rustdagen in Maráza. Nogmaals dank aan Henriette en Iwan voor de gastvrijheid en goede zorgen.

Vanmorgen vertrok mijn lief naar huis en stapte Tinman ook weer op de pedalen. Of dat wennen was? Eventjes. Binnen een half uur had ik zes herten, twee hazen en een mooie valk gespot. Ik stond gelijk in de genotter modus.

Na 10 kilometer goed begaanbare zandpaden en een stukje asfalt kom ik uit op de Euro Velo Route nummer 13, de IJzeren Gordijn Route. Een internationale fietsroute. Die kan ik parallel aan de rivier Drava een flink stuk volgen.

Het eerste deel gaat over asfalt. Vervolgens een stuk of 35 km over zandpaden en hobbel-de-bobbel grind en asfalt. De wind heeft zich gedraaid en beukt op mijn snuit. De genottermodus schakelt om in de stoempversnelling. Ja, ik vervloek de wind regelmatig. 

In het plaatsje Sellye is het welletjes en vind ik een plekje op een camping die eigenlijk volgende week pas opent. Maar de zoon van de eigenaar is zo vriendelijk om de poort voor me te openen. Ik kan me in een kabouterhuisje nestelen. Morgen gaat het richting Kroatië en tikt de Bikkel de 2000 km aan. 

"Knibbel knabbel knuisje, wie knabbelt er aan mijn huisje?" Vannacht niemand, want ik ben de enige gast. De teller staat op 107 km. Niet slecht met al die wind.