Is Matje thuis?

Kent u dat mopje nog van: Is Matje thuis?" 'Nee, er woont hier geen Matje.' "Oh nee, waar veegt u dan de voeten aan af?" Pfffff, een mopje met een baard. 

Goed nieuws, de nieuwe slaapmat is gearriveerd in Padova. Ik ben in Ferrara. Dus een kwestie van, een uurtje terugtreinen, de mat ophalen, opnieuw de tjoek-tjoek in en na de middag op de Bikkel vertrekken. 

Dat is het plan. Op papier. In de praktijk verloopt alles anders. Het regent 's morgens. Nergens is een bewaakte fietsenstalling te vinden. De openbare ruimte is geen optie. Er lopen rond het station teveel, bepaalde types die te verlekkerd naar de fiets kijken. Uiteindelijk kan ik Bikkel stallen bij een vriendelijke fietsverhuurder in het centrum. Het zorgt wel voor de nodige vertraging. En, eindelijk in Padova, is de lunchpauze aangebroken. Ik was er al bang voor. De zaak blijkt tussen de middag gesloten tot, 15.30 uur! Grrrr. 

Omdat het allemaal niet vlot boek ik een nieuwe kamer in Ferrara. Van enige afstand fietsen komt toch niks meer terecht. In de accommodatie aangekomen plof ik moe in een stoel en trek een pintje open. Na twee slokken gaat de bel. Twee jonge meiden die zich afvragen wat ik er doe? Verbazing in eerste instantie. In tweede instantie blijk ik de ruimte een dag later te hebben geboekt. Duh!

Dom, dom, dom Tinman. Het is duidelijk niet je dag. Ik wil de dames nog vragen of ze Matje kennen. Maar dat lijkt me weinig zinvol.

Terwijl ik dacht aan een douche en daarna een pizza zet ik om 19.00 uur toch nog een keer aan. 15 km buiten Ferrara is een B&B voor een goede prijs beschikbaar. Gaan met die banaan en in de tas het nieuwe matje.