Overpeinzing (2)

26 augustus 2013 - Hospental, Zwitserland

Gurtnellen Dorf telt 150 inwoners. Het gehucht maakt deel uit van de gemeente Gurtnellen. "In totaal wonen er zo'n 600 inwoners", zegt waardin Astrid van Gasthaus Bergheim. Gurtnellen heeft zes raadsleden, een burgemeester (allen op vrijwillige basis), twee parttime gemeentemedewerkers en een raadhuis waar inwoners terechtkunnen voor hun gemeentezaken. Volgens Astrid staat de leefbaarheid onder druk. Vroeger deden inwoners dingen samen. Ze gingen skiën, wandelen of trokken er met de motor op uit. Na zo'n gezamenlijke activiteit kwam men nog even samen in Gasthaus Bergheim. Tal van groepsfoto's in de zaak bevestigen haar verhaal. "Aber die junge Leute machen das nicht mehr". Volgens Astrid hebben ze wel tijd en geld om iets te ondernemen, maar het samen doen is verdwenen. "Ieder gaat zijn eigen weg."

Gurtnellen Dorf heeft ook een school. Gebouwd in 1997, staat op de gevel te lezen. Tien jaar later werd de school alweer gesloten wegens te weinig leerlingen. Als ik Astrid vraag of dat verspilling van gemeenschapsgeld is, knikt ze bevestigend. "Er waren destijds een paar mensen die per se voor de komst van een school waren. Ze hadden invloed en het is hun gelukt."

Omdat de leefbaarheid onder druk staat en gemeenten moeten bezuinigen wordt anno 2013 gekeken of Gurtnellen kan samengaan met twee aangrenzende gemeentes. Volgens Astrid is dat uiteindelijk misschien wel beter. "Maar ja, niet iedereen is het daar mee eens. Er zal nog heel wat water door de Reuss stromen voor we zover zijn."

Het leven in Gurtnellen Dorf. Het is zo herkenbaar. Het doet me denken aan mijn geboortedorp Kelpen. Járen geleden alweer sloot daar de enige buurtsuper: de winkel van Martha en Pierre. Binnen de gemeenschap heerste teleurstelling en ook verontwaardiging. Een aantal inwoners vond zelfs dat de gemeente hier iets aan moest doen. Diezelfde bewoners tuften op zaterdag naar de stad om daar de kar met boodschappen te vullen. Martha was doordeweeks goed voor het vergeten pakje boter, suiker of eieren. Wat ik met bovenstaande wil zeggen? Eigenlijk niets. Ieder kan en mag zijn eigen conclusies trekken of zijn gedachten er over laten gaan.

Mijn gedachten dwalen ondertussen regelmatig af richting aankomst in Capranica. Dat kan omdat we vandaag overwegend zwijgend wandelen. De paden zijn smal en de zuurstof is stiekem nodig omdat het soms stevig omhoog gaat. Ik ben deze dag exact een maand onderweg. 'Rome is nog ver', murmelt Mart in mijn hoofd. Morgen bereiken we het hoogste punt en ik bereik de helft van mijn reis. Het aftellen kan dan starten.

Ik weet nu al dat dat een heftig moment zal zijn. Het weerzien met het landweggetje dat de berg op gaat, met Pizzeria Fontanelle, supermarkt Todis, het poortje naar het voetpad waar ik in slaap ben gevallen, het fijne zwembad, de pastelkleurige huisjes, de olijf- en hazelnotengaard, de kiezelpaadjes, het uitzicht op de oude kern van Capranica. Het is een eenvoudig park. Je kan er ook een paradijs in zien.

Al het gezwoeg van nu is daarvoor bedoeld. En er wordt gezwoegd hoor! Broer Ed loopt graag mooie paden, dus doen we dat. De rugzak voelt af en toe zwaar. Ik neem het voor lief. Want de uitzichten zijn opnieuw de moeite waard. Bij de Teufelsbrücke is het fris en gaat voor het eerst de fleece aan. In Andermatt drinken we voor de tweede keer koffie. Daarna is het nog een klein uurtje tot aan de jeugdherberg in Hospental. Een dorp met veel pensions, hotels en bordjes Zimmer frei. Maar ook een dorp met weinig leefbaarheid, zo ervaar ik als ik een rondje maak. In de plaatselijke kroeg zitten twee jonge Duitsers, met de fiets op weg naar Italië. Bij een oude toren oefenen de leden van een jeugdvereniging het abseilen.

Hospental is vooral een tussenstop voor vakantiegangers. Het is dat u het weet. Ik ben blij dat het een relatief korte etappe was vandaag. Morgen gaan we de pas over.

(red.)

Foto’s

10 Reacties

  1. Ria ( Rietepiet):
    26 augustus 2013
    We lopen in gedachten met je mee.

    Groetjes en een dikke knuffel oet Doospel.
  2. Annemiek:
    26 augustus 2013
    Ha Marcel en natuurlijk ook Eddie,
    Ik kijk iedere dag uit naar je verhaal. Wat kun je je belevenissen en gedachten mooi verwoorden. Ook leuk dat je nog over Kelpen vertelt.
    Is ook mijn geboortedorp. Wat zou tante Toos (voor jullie Toke) van je verhalen genoten hebben. Samen op naar de top morgen, succes!
    Groetjes(ook aan Eddie),
    Annemiek Reemers
  3. Resy:
    26 augustus 2013
    Veur morge toi toi toi. In gedachte laupe dink ich al dien laezers mit uch mit.
    Gooi nach veur dadelijk
  4. Ria:
    26 augustus 2013
    Moet toch wel mega kicken zijn als je daar rond sjouwt in dat prachtige landschap. En daar horen overpeinzingen bij...
    Knuffelssss uit nederweert !!
  5. Will:
    26 augustus 2013
    Hey Marchelly en Edje,
    Morgen naar het hoogste punt en dan langzaam afdalen naar het hoogtepunt van je reis .....aftellen maar.

    Trouwens op Niewiert Kermis nog met Sil en de kids gesproken, was kei trots op zien menke !!!

    gr. Julia&Will
  6. José en Jac:
    26 augustus 2013
    Dat is zeker waar wat Resy zegt , ook de pijn , die je af en toe voelt
    Straks komt het vlo gevoel , dat verlicht heel veel . Jongens het ga je morgen weer goed .
    Liefs M.
  7. Anny en Hub.:
    27 augustus 2013
    Hallo gebroeders Bever,

    Ons heeft het vandaag totaal geen moeite gekost om de zuidkant van de Gotthardpass te bereiken.
    Nog even doorzetten en jullie zijn op de top en dan lekker afdalen naar Airolo.
    Alleen jammer dat er volgens de weersvoorspelling morgen op en rond de Gotthard veel regen zal vallen. Wij hopen dat het extreem dure The North Face jasje van Willem Bever 100% waterdicht is. Zo niet, kan Bob van Bob's Adventure Store uit Weert zijn borst ook nat maken…

    Veel succes,

    A&H
  8. Rob:
    27 augustus 2013
    Capranica, brings back memories...Bijna op de helft, dju wat doe je dat goed x
  9. Sylvia Pubben:
    27 augustus 2013
    R E S P E C T
  10. Jacqueline:
    28 augustus 2013
    Wij, vanne "Jaco", zijn supertrots. Alles wat we zouden willen, kunnen zeggen, is al gezegd. Marcel succes nog met het gaan naar je einddoel.