Verstand in de nulstand

29 september 2013 - Capranica, Italië

Als je goeie de benen hebt is 31 km geen probleem. Als je slechte benen hebt is deze afstand een heel eind. En als het dan af en toe regent, is dat extra vervelend. Zie daar de ingrediënten voor een mindere dag. Ik kan er niks beters van maken. Noem het een 'op de tanden bijt etappe'. Ik heb er zo een aantal gehad. Deze was echter.... Ach laat ook maar. Het belangrijkste is dat het doel is gehaald.

Wie wel de benen had en nam was een grote hond. Toen ik van een asfaltweg een landweg opliep, werd ik gewaarschuwd door een boer. In het Italiaans maakte hij me duidelijk dat ik het weggetje niet moest nemen vanwege een cane. Omdat de man geen alternatief kon aandragen, besloot ik het pad toch te nemen. Na een kilometer zie ik sporen in het zand. Dit is geen teckel, gaat het door me heen. Als ik een boerderij passeer, beginnen vier honden achter een hek te blaffen. Ik kijk er naar. Op dat moment hoor ik van de andere kant gegrom. Een grote hond schiet voorbij. Hij draait om me heen. Ik zwaai met de wandelstokken en vloek in mijn beste Limburgs. Het beest blijft op afstand. Als ik van het schrikmoment ben bekomen, loop ik verder. De hond volgt en hij wordt steeds rustiger. Hij blijft in mijn buurt. Als ik na circa twee kilometer een asfaltweg bereik, staat daar de boer met zijn auto. Het blijkt zijn huisdier te zijn. De man roept, maar het beest heeft kennelijk weinig zin om mee te gaan, want hij kiest opnieuw het hazenpad. Mooi! Het mormel heeft me danig doen schrikken.

Een uur later lig ik bijna op mijn snuit als ik over een uitstekende steen struikel. Ik kan mezelf net in balans houden, maar ik voel het gestuntel trekken in mijn linker bovenbeen. Nee, het is niet mijn dag vandaag.

Ik besluit nog maar een keer aan te zetten. Het verstand gaat daarbij tijdelijk in de nulstand. Ook dat is soms nodig. Uiteindelijk bereik ik ongeschonden Capranica. Dat is een rare gewaarwording. Een hele rare. Het oude centrum is niet groot. Volgens mij zijn eerst de Dom en de kerk gebouwd en vervolgens zijn de huizen er omheen geplakt. Ik drink café Americano. Mijn tweede van de dag. Een Capranicaner wil weten of ik de Via Francigena loop. Als ik uitleg dat de afgelegde weg in Nederland begon, is er waardering in de vorm van stevige schouderkloppen. Ik voel ze tot in mijn voeten. Verder uitleggen waarom ik in zijn dorp ben, doe ik niet.

Ik moet echt warmdraaien als ik weer verder wil. Ik passeer pizzeria Fontanelle en de Todis. Om de één of andere reden besluit ik te checken of het verderop gelegen park open is. En...... dat blijkt zo te zijn. Een aantal mannen is bezig met het oogsten van hazelnoten. Ze hebben de poort opengelaten. Ik leg ze uit dat ik graag even rondkijk. En dat mag. Als ik in het park verder loop, komt de zon voor het eerst van die dag te voorschijn. Het verstand komt uit de nulstand en het verblijf in het park maakt alles wat eerder op de dag gebeurde, goed.

Beelden van weleer verschijnen. Ik zie ons lopen. Maar ik ben alleen en er is niemand om dit moment mee te vieren. Dat hoeft ook niet. Het moet juist sober. Of is er toch iemand? Ik haal kaarsjes uit mijn rugzak en ontsteekt ze. 'Is dit het nu' gonst het door mijn hoofd. 'Heb ik het goed gedaan?' Ik frommel verder op zoek naar mijn toilettas waarin twee buisjes as zijn opgeborgen. De hele reis zaten ze in een stoffen kokertje dat ik vond tijdens de trainingstocht naar Ed, één maand voor het echte werk. Was het dragen een last of gaf het me vleugels? Iedereen mag op de antwoordstoel plaatsnemen om deze vragen in te kleuren met antwoorden.

Mijn plechtigheid duurt een half uurtje. De kaarsjes branden nog als ik de rugzak omgooi en mijn stokken pak. Als ik me voor vertrek nog een keer omdraai, is een kaarsje gedoofd. Op dat moment voel ik een zachte aai langs mijn wang. Als een tedere kus. Het is mooi geweest voor vandaag.

Als ik de B&B bereik, begint het stevig te regenen. Ik kan er van alles bij bedenken. Dat doe ik niet. Ik heb besloten het los te laten. Ik steek in mijn kamer een kaarsje aan dat ik heb bewaard, daarna neem ik een douche en ik val in slaap. Het was een vermoeiende dag.

65 Reacties

  1. PM:
    30 september 2013
    Nondedju. Tranen rollen over mijn wangen. Ik mis Nel en vraag me af hoe jij je moet voelen. Respect kerel. Volgende week knuffel ik je helemaal plat.
  2. Francien:
    30 september 2013
    Een Shit dag gehad,maar na regen komt zonneschijn.en dat is er gekomen.
    Morgen weer een mooie dag hoop ik met zonneschijn en een goed humeur.
    Zet hem op,alles komt goed,echt respect voor je ik doe het je niet na.
    gr Francien W
  3. Maart Vestjens:
    30 september 2013
    Dag beste Marcel,

    Het einde in zicht…
    Maar wat is het einde? Het is toch niets anders dan het begin van iets nieuws. Het oude achter gelaten, voorbij gestapt. Richting Capranica; die richting is het toch; dat is het eerste doel. Regen, blaffende honden, hazelnootoogst, een open poort, kaarsen gebrand, as verstrooid van je liefste. Dit is het moment, nu èn sober en niet alleen. Dat ultieme weten; dat is het. Ook als het regent (misschien moest het wel regenen en moest de honden eerder onheilspellend aanslaan en raakte je bijna uit balans; misschien moest het zo wel zijn?)

    Wat voorbij is, is voorgoed voorbij. Het is het nieuwe dat lonkt en oproept om het met volle teugen te drinken. Je vol te laten stromen met nieuwe levensadem.
    Het is bekend dat je eerst los moet laten om ruimte te scheppen voor het nieuwe. Het is gelijk de adem. Ook die eerst uit je laten ademen en stromen. Daarna vult de gecreëerde ruimte zich vanzelf met nieuwe adem. Een nieuwe maar oh zo dierbaar bewaarde kaars brandt op je kamer in Capranica. Zo wordt alles losgelaten wat nog kleefde of je vast wilde houden. Hier wordt de vrijheid werkelijk terwijl deze verwezenlijkt wordt. De vredige slaap komt vanzelf. Kan het anders?

    Je hebt bijna alle kilometers gelopen die je achter je moe(s)t laten, wil een toekomst zich als springlevend kunnen aandienen. En dat die komt, is gewis. Je bent meer dan twee maanden lang lopend en lopend het levende bewijs dat na het einde de nieuwe tijd je toe zal lachen. Wie kan je dan nog wat doen? Niemand toch!
  4. Maart Vestjens:
    30 september 2013
    Deel 2

    In de roman van Elif Shafak ‘Liefde kent veertig regels’ Een roman over het vinden van liefde en inspiratie, lees ik:
    ‘Terwijl mooie bloemen altijd meteen worden geplukt, besteden maar weinig mensen aandacht aan planten met doorns en stekels. Feit is echter dat daar vaak de beste medicijnen van worden gemaakt.
    Geldt voor de tuin van de liefde niet hetzelfde? Hoe kan liefde zijn naam waardig zijn als je alleen de mooie dingen eruit pikt en de tegenslagen weglaat? Het is gemakkelijk om van het goede te genieten en het slechte af te wijzen. Dan kan iedereen. De echte uitdaging is om van zowel het goede als van het slechte te houden, niet omdat je in voor- en tegenspoed bij elkaar moet blijven, maar omdat je boven die termen uit moet stijgen en de liefde volledig moet accepteren.
    Nog maar één dag voordat ik mijn metgezel zal ontmoeten. Ik kan niet slapen…’ (blz 198-199) Uitg. De Geus, Breda, 2011

    Daarom die pelgrimage misschien… wellicht, of…
    En weer terug naar mijn oorsprong die mij tot leven wekt… mijn metgezel, mijn lief, nieuwe toekomst en volledige aandacht.

    Lieve groeten

    Maart
  5. Henny:
    30 september 2013
    Wat wederom een prachtig verhaal,man ,wat een emoties en wat een "loodzware" mooie reis,Dankjewel dat we getuigen mogen zijn van jouw belevenis....D'n daag van vandaag kumptj noeets mier truk!!
  6. Mieke:
    30 september 2013
    Een mooi afscheidsritueel. Is niet je hele reis het ritueel? Elk afscheid is weer een nieuw begin. Alles is voortdurend in beweging. Ik wens je veel geluk.
  7. Noud Maas:
    30 september 2013
    Proficiat Marcel, met het bereiken van je doel! Ik heb hier in Nederland trouwens niemand kunnen vinden die hieraan heeft getwijfeld.

    Indrukwekkende afsluiting.

    Goed ook, dat de Voorzienigheid nog een hond en een uitstekende steen op je pad bracht, zodat al je zintuigen op scherp stonden vandaag; het zal zorgen dat de herinneringen van deze dag altijd op je netvlies kunnen blijven.

    En nee, ik ga/hoef het nu niet meer roepen, die slogan van "Go Tinnemans", maar wens je wel nog mooie dagen op je laatste stappen naar Rome!
  8. Els Tinnemans:
    30 september 2013
    zit hie om 7.35 mit troane in de uig es ig ut leas ....maar geweldig en héél sjoon verhoal waas ze weer mit os alle deils.
    Suc 6 weer veur de letste dagen die noe héél snel inzicht komme...pas evegoot op veur de loslaupende hunj...maar uhh.... ze zegge tog blaffende honden bijten niet?
  9. Ria:
    30 september 2013
    Knuffel voor jou!
  10. Toos:
    30 september 2013
    Prachtig. Je hebt het gehaald. Een hele prestatie. Op je eigen manier heb je afscheid kunnen nemen van je liefste Nel. Sil wacht op je. Ook voor haar diep respect. Moet voor haar ook moeilijk zijn. Geniet van je laatste dagen daar, en kom weer veilig terug naar je dierbaren.
  11. Miek vd. Voort:
    30 september 2013
    Ja Marcel, nu heb je definitief afscheid kunnen nemen, op een mooie en waardige manier. Dit loslaten doet pijn (weet ik alles van), maar thuis wacht je nieuwe liefde met de kids. Je hebt het goed gedaan, ik doe het je niet na, geweldig. Na dit kop op en verder met je nieuwe leven. Nog een stukje lopen en dan weer snel terug naar je eigen thuis, succes.
  12. Land:
    30 september 2013
    Sorry Maart, er zijn momenten waarop je kunt oreren en momenten waarop je met diep respect de woorden van de ander laat spreken. Jammer dat je voor het eerste hebt gekozen...
    Marcel, mooi... xxx
  13. Corina:
    30 september 2013
    Een brok in mijn keel...je hebt het gehaald! Een mooier afscheid had je Nel niet kunnen geven! Nog ff en je bent weer thuis...suc6!!
  14. Resy:
    30 september 2013
    Goeiemorge Marcel,

    Met mien theetje en mien botterham in de henj, leas ich met ein troan en eine lach dien verhoal.
    Collega's kieke mich aan en vroage waat der is, Ze wete hie van dien bestoan, en zek dan vol trots, miene naef heit zien doel bereikt.
    Met horte en storte ongerwaeg bus ze eindelijk op dien/uch plaeske aangekome.
    Geweldig det ze dien geveul met os deils, eeder heit zien eige ideeje bie het geen waat der op det moment gebeurd.
    Ich geluif in die dinge, doe hups de tocht absoluut neet allein gelaupe.
    Doe hups Nel gedrage tot Capranica, doe hups de belofte woar gemaakt. Deep deep respect veur dich.
    Hup het al ins eerder gezag urgus, doe bus eine man van woord.
    Noe rest mich nog te zegge, geneet nog van det letste stukske tot rome.
    Eine sjoone daag vandaag
    Eine dikke vette knoevel van alle Wilkies
  15. Esther:
    30 september 2013
    Ook ik zit hier met tranen in de ogen jouw verhaal te lezen.
    Gisteren ook aan jou gedacht en aan jouw missie .
    Groetjes, Esther
  16. Aldje Hendrikx:
    30 september 2013
    marcel heej zeen we stil van ...good gedoan....unne dikke knuffel van koffie aldje en wimke ...nog efkes en dan kan ich weer koffie vur dich zette xx
  17. Joyce Slabbers:
    30 september 2013
    Hier zijn niet veel woorden voor nodig... chapeau voor het behalen van je bewonderingswaardige missie!
  18. Susanne:
    30 september 2013
    indrukwekkend, mooi en aangrijpend. Respect!
  19. Carla Stals:
    30 september 2013
    Ik ben trots op jou
  20. Mieke Raemakers- Mennen:
    30 september 2013
    hieel veul en deep respect!!
  21. Ria ( Rietepiet):
    30 september 2013
    XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
  22. Joerie Minses:
    30 september 2013
    Weurd sjete tekort! Deep respect!
  23. Marlies:
    30 september 2013
    Mijn petje voor jou was al af, en nu met een heule diepe buiging erbij!
  24. Jacqueline:
    30 september 2013
    Tranen bij het lezen. Marcel je ene doel bereikt, het volgende zal wel weer wachten. Een stukje Nel is waar ze wilde zijn, de rest zit bij heel veel mensen in hun harten. En nu... Terug naar de meiden die je met open armen zullen opwachten.
  25. Wil Dehing:
    30 september 2013
    Idd met tranen in de ogen gelezen. Fijn dat je je doel hebt bereikt. Mooi afscheid genomen. Dikke knuffel van ons.XXXXX
  26. Thea Adams:
    30 september 2013
    Stil, brok inne keeal en veul respect. Ach, veur wie ze ut op papeer kriegs, det minse zoaas ich met dich met leave.
    Hoop det ze met vleugels noa hoes geis.
    Alvast erg bedanktj veur ut metleaze.
  27. Will:
    30 september 2013
    Je hebt het gehaald, KLASSE ..... en een stukje Nel terug gebracht naar een van jullie dierbaartse plekjes op deze aardbol.........
    je missie is geslaagd !!!!
    En nu de laatste dagen stapdagen genietend naar Rome !!

    Groetjes Julia&Will
  28. Ans:
    30 september 2013
    Marcel ik sluit me aan bij al die mooie woorden die al gezegd zijn.
    Wat zou Nel trots op je geweest zijn!!!
  29. Hennie Knapen - Hoeben:
    30 september 2013
    Missie geslaagd,doel bereiktj unne dikke RESPECT vôr uch Marcel.
    Waat un verhale en waat un traonen mer gae hetj ut gedaon.
    Chapeau !
    Fred en Hennie
  30. Martijn en Nicolien:
    30 september 2013
    Marcel......dikke,dikke,dikke.....knuffel van ons. Wordt tijd dat we weer eens op podium gaan staan!
  31. Will en Mien:
    30 september 2013
    Vae hebbe hi-j gein weurt vor,respect!!!

    Wao weurt niks zegge sprikt-j de muziek,

    Groetjes
  32. Claudia Hohenwalt:
    30 september 2013
    Wauw Marcel, woorden schieten te kort. RESPECT!!
  33. Leon:
    30 september 2013
    Marcel ich heb hiel vul respect veur dich, vul suc6 met de leste daag.
  34. Louis Heldens:
    30 september 2013
    Topprestatie Marcel! Diep respect!
  35. Barry:
    30 september 2013
    Als het zogenaamde "hiernamaals" echt bestaat, dan zit daar nu iemand die beretrots is op jou!! Ik, en een aantal van jouw ex-collega's waarmee ik de afgelopen weken heb gesproken over jouw "toer", nemen de spreekwoordelijke PET voor jou af! En zijn stiekem toch een beetje trots dat "ozze collega" het toch maar heeft geflikt!!! Marcel, PROFICIAT!!
  36. Francien:
    30 september 2013
    Daar boven in de hemel zullen ze trots op je zijn.
    Een gouden lintje heb je verdiend.
    gr Francien W
  37. Anny en Hub.:
    30 september 2013
    Beste Marcel,

    Je hebt je belofte op een zeer bewonderenswaardige en ontroerende wijze ingelost.
    Meer kan een mens niet meer doen.
    BRAVISSIMO!

    En nu nog freewheelen naar het Sint Pietersplein.
  38. Jacques Verlaek:
    30 september 2013
    Alleen maar bewondering Marcel.
    Tranen in d ogen en kippenvel.
    Afscheid van iemand doet pijn.
    Toch is dadelijk weer goed om in je nieuwe"thuis' te zijn.
    Je hebt je opdracht volbracht.
    En ik denk dat Nel boven in de hemel trots is en lacht.

    Jacques Verlaek
  39. Annemarie en Michel:
    30 september 2013
    Hallo exbuurtjes van jou,we zijn tros op jouw en vooral Nel dat weten we zeker.Ze zal altijd jouw sterretje zijn!!! gr Michel en Annemarie Jonkers Verstappen
  40. Joke wagner:
    30 september 2013
    jouw missie is geslaagd marcel, van boven werd er naar jouw gekeken en ik weet zeker dat ze heel trots op jouw is.
    nu nog ff de tandjes op elkaar en de laatste dagen kom je ook door.
    je bent een geweldige vent, gr. joke wagner
  41. Karin:
    30 september 2013
    Marcel...je bent er, Capranica! Dit was je doel.
    RESPECT,RESPECT,RESPECT,
    Met tranen in mijn ogen heb ik je mooie verhaal gelezen.
    Geniet nog de laatste dagen op weg naar Rome, en dan lekker naar huis...Naar Sil, Jill en Do.
    XXXXXX
  42. José en Jac:
    30 september 2013
    Dood of de gladiool.......
    Ik had het volle vertrouwen dat het de gladiool zou worden.
    Gistermiddag rond 16.00 ( aan de wandel met de hond )zij mijn gevoel hij is aangekomen, temeer om dat je vrijdag avond nog tijdens ons tel. gesprek aangaf dat je rond die tijd Capranica zou binnen lopen .
    Het mooie Italie waar Nel van hield met zijn velen olijf bomen , een
    plek waar ze altijd rust mag vinden .Een ding weet ik zeker , moeke gaat ooit naar haar toe .
  43. Lutgens:
    30 september 2013
    hallo Marcel,
    Mooi Mooi,tranen rollen over mijn wangen,proficiat wat is het toch knap van je .
    je hebt het uiteindelijke doel bereikt en een geweldige ervaring rijker.
    Deel 2 van Maart vestjens is heel mooi.
    Dikke knuffel Lies.
  44. Ron Paap:
    30 september 2013
    Volwassen vent met een brok in z'n keel , Marcel de cirkel is rond.
    Ben trots op je.
  45. Bianca:
    30 september 2013
    Mooi Marcel! Diep respect!!!
  46. Tim S. oet K-O:
    30 september 2013
    Whow , wat mooi gedaan Marcel.
    De poort naar Rome gaat open.
    Een nieuw begin...
    Ontroering Bewondering. Respect.
    Hou je taai!
  47. Wilfred:
    30 september 2013
    Ben trots op je maat....
  48. Ria Bours:
    30 september 2013
    Wat n bewogen dag Marcel en wat ontroerend, HEEL VEEL RESPECT
  49. Tiny en Wim:
    30 september 2013
    Proficiat Marcel,

    Wat een ontroerend verhaal,
    we diep respect voor je,

    Tiny en Wim
  50. Rob:
    30 september 2013
    'Slik'
  51. Anita:
    30 september 2013
    RESPECT!!
  52. Petra Moonen:
    30 september 2013
    Marcel, ik heb er nooit aan getwijfeld dat jij je doel niet zou halen. De manier waarop je het doet verdient heel veel respect, diepe buiging. Een collega om trots op te zijn.
    Geniet nog de laatste dagen in "jullie" geliefde Italië.
  53. Peter:
    30 september 2013
    Marcel,

    Waat un ontzettentj aangriependj verhaal! Maar..................Completa la missione!

    Goot gedaon!
  54. Joyce:
    30 september 2013
    Hey Marcel, deep respect veur dich!! Super det ze dien echte doel bereikt hubs. Noe nog de letste loodjes toet Rome. ....eigelik waal fijn want dan kinne veer nog ein paar daag geniete van dien verhaole. Want auch ich loos bienao ilke aovend dien verhaole. Det motte veer bienao gaon misse.....mer gelukkig busse der dan in t ech.....es se wils kina se dan mit gaon doon aan gooj gesjprekke op t plattelandj van Nei'wiert ;-). Haaj noch ff vol!
  55. Rosemarie Baumgarte:
    30 september 2013
    Hallo Martin,

    Vanmiddag las ik je verslag en kreeg een brok in mijn keel. Een mooi en zwaar moment voor jou! Veel sterkte met de laatste kilometers naar Rome!
    Rosemarie
  56. Sylvia Pubben:
    30 september 2013
    RESPECT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
  57. Frits en Drien Geraets:
    30 september 2013
    Marcel wat hebben wij genoten van je mooie verhalen bedankt daar voor.
    Het is alsof je nog zo dichtbij bent, juist nu je ver weg bent.
    Marcel blijf niet niet steeds achterom kijken.
    De aanzet van geluk staat je op te wachten in de deur.
    we wensen jullie `n mooie tijd geniet er met volle teugen van
    je hebt het verdient ik vind jou `n kanjer.
    op naar Rome de laatste lootjes zijn in zicht.

    De groeten Frits en Drientje Geraets
  58. Rian Wagemans:
    30 september 2013
    Ha Marcel,
    Heb elke dag je reisverhalen gelezen, maar die van vanmorgen met tranen in de ogen. Heel veel respect heb ik voor jou, geweldig wat je gepresteerd hebt. Ik hoop dat je nog een paar mooie dagen in Italië hebt en wens je alle geluk toe met Sil en de kids.
    Lieve groetjes, Rian.
  59. Marlou:
    30 september 2013
    Respect! Nel zou/is trots zijn! Succes met de laatste loodjes x
  60. Annemiek:
    30 september 2013
    Marcel dat is onvoorwaardelijke liefde, je belofte aan Nel ingelost.
    Diep respect! Geniet nog van de laatste dagen en dan weer bij je meisjes terug in Weert. Ik zal je verhalen missen.
    Groetjes Annemiek
  61. Carole:
    30 september 2013
    Mooi!!! Marcel, goed gedaan!
  62. Sowella Caris:
    1 oktober 2013
    Wauw Marcel....wauw...
    Mooi, mooi...wat een pracht beleving.
    Liefs John en Sowella.
  63. Erna Vestjens:
    1 oktober 2013
    Danke Marcel det se dit mèt oos hubs gedeiltj!
    Waat hubs se dit sjoean gedoan.
    Ich hub auch hiël veul respect veur de maneer woea op se ut duis.
    Nog ein paar fijn wanjeldaag !!!
    groete Erna
  64. Tiny Kierkels:
    1 oktober 2013
    Wat moet ik hier nu nog schrijven.
    Voor jou Marcel Diep Respect.
    Wij wensen jou een goede thuiskomst.
    De groeten van Ton en Tiny Kierkels
  65. Ron:
    5 oktober 2013
    Ook hier waterlanders.
    Gegroet