Vreemd weerzien

23 september 2013 - Buonconvento, Italië

Ieder zijn camino. Ik heb het al een paar keer geschreven. Nu het aantal pelgrims toeneemt zie je de verschillen duidelijker. En het groot aantal jongeren valt ook op. Hoor wie het zegt, iemand van 44!

Ik reis redelijk sober, kan best met water en brood overleven. Maar geniet ook als er drank en spijzen voorhanden zijn. Vandaag had ik op dat gebied een 'met de neus in de boter dag'. Na een paar uurtjes lopen passeer ik een groepje wandelaars. Het blijkt een Australisch echtpaar, twee Amerikaanse vriendinnen en een Italiaanse gids te zijn. Ze zijn bezig met hun tweede wandeldag. Alles gaat op een rustig tempo. Ze doen niet de hele route en na een etappe gaat het met de bus richting hotel met zwembad. Tussen de middag is er iemand van de reisorganisatie die ergens een heerlijke maaltijd bereid en serveert. Wie is vandaag uitgenodigd om aan te schuiven denkt u? Yep, Tinman.

Garret, de Aussie, heeft twee touren gedaan tijdens de oorlog in Vietnam, als beroeps. Het is de tweede keer in mijn leven dat ik een Vietnam veteraan spreek. De eerste keer was in 1989. Ik zat toen zelf in dienst en ontmoette de Amerikaan in Cafe Corso in Amsterdam. Ik kwam daar destijds vaker na het avondappèl. Bestaat de kroeg nog? Het was een gesprek waar ik me niet meer zoveel van herinner. Het was ook een beetje een wazige kerel.

Garret heeft geen problemen met mijn spervuur aan vragen. Mede door de ontmoeting met dit kleine gefortuneerde groepje verloopt dag snel. Voor ik het weet zijn we bij het einde. Samen met het gezelschap drink ik nog een kop koffie. Daarna stappen ze in de bus en zijn weg.
In de parochiezaal waar ik slaap zijn al een Fransman, een Italiaanse gearriveerd. Later komen er twee Belgische fietsers, twee Italiaanse en een Duitse wandelaar bij. Ook de Spaanse fietser, Suárez, komt nog binnen. In de tegenover gelegen Pizzeria wordt 's avonds goed gegeten. De taal aan tafel is gemixt. Als iemand iets niet weet te verwoorden of uit te leggen helpen anderen om het begrijpbaar te maken. Ik kijk, luister en geniet en moet denken aan mijn huidige vakgebied, communicatie.

Je kunt alles voorkauwen, maar meestal doe je het dan zelfs niet helemaal goed. De mensen aan deze tafel bewijzen dat je veel aan iemand kunt overlaten. We hebben meer in onze mars dan we soms zelf denken. De kunst is om dat te stimuleren. En te zorgen dat iemand niet het gevoel krijgt het zelf uit te moeten zoeken.

Ik kreeg vanochtend trouwens een reactie vanuit Capranica. Komende maandag ben ik welkom. Als er verder geen gasten zijn, zal het een zeer vreemd weerzien worden. Daar maak ik me nu nog niet druk over. Ik duik mijn bedje in, in de wetenschap dat morgen twee nieuwe paar sokken arriveren, uit Nederland. Heerlijk.

@Klaas van der Veen: thanks voor de tip, waar zit de voetboog

Foto’s

8 Reacties

  1. Angela:
    23 september 2013
    Marcel, chapeau... Geniet van de laatste loodjes. Wij hebben veel bewondering voor hetgeen jij klaar gaat spelen. TOP
  2. Erna Vestjens:
    23 september 2013
    Hoi Marcel,
    Wat een tè gekke dag weer.
    Niet te geloven dat je zo'n fijne mensen ontmoet. Dat verlicht voor jou de tocht, maar ook voor deze mensen die hem een stuk met jou lopen. Want jij bent ook een fijn mens.
    Fijn dat je maandag in Capranica terecht kunt.
    Had eigenlijk niet anders verwacht.
    Voor vannacht welterusten en voor morgen een fijne start van een nieuwe etappe. Zet hem op !!! groetjes Erna
  3. Yvon:
    23 september 2013
    Geweldig weer om te lezen, ook de ontmoeting met al die onbekende mensen lijkt me een ervaring op zich. Nog een lekker hapje mee kunnen eten, wzt wil je nig meer? Nieuwe sokken.

    Zet m op voor de laatste loodjes
    Groetjes yvon
  4. Maart Vestjens:
    24 september 2013
    Marcel,

    Begrijp ik het goed dat je tot Capranica wilt lopen (ten noorden van Roma), maar niet tot Rome zelf? (En zo ja in Capranica, tot waar dan?Wat is het eindpunt van je memorabele pelgrimage, met Nel heel dicht bij je? En wat gebeurt daarna?)

    Man van communicatie... je beheerst dat wel, blijkt! Mooi om zo te lopen en ervaringen op te doen die je je leven lang niet meer vergeten zult en die je pas zullen komen bij je werk in de gemeente Nederweert.

    Ga verder met de Eeuwige aan je zijde.

    Maart

    ps.
    Komende zondag is het Weert kermis. Sommige kermiswagens staan al op de parkeerplaatsen voor het kermisvolk. Het zal ongetwijfeld weer een volksspektakel worden met veel bezoekers op deze op een na grootste kermis van het land. Was je er zelf ook vaak?
  5. Klaas:
    24 september 2013
    Cool. Een pelgrim die niet weet waar de voetboog zit. Dan gaat het heel goed! Die zit tussen de hiel (dat deel dat op de vloermat rust) en de bal van de voet (dat deel dat op het gaspedaal rust), aan de binnenkant van de voet. Communicatie altijd toesnijden op de doelgroep he?
  6. Miek vd. Voort:
    24 september 2013
    Wat heerlijk om te lezen, dat je weer fijne mensen hebt ontmoet.
    Nu de laatste loodjes en we reizen in gedachten met je mee.
    Loop ze vandaag en ik kijk weer uit naar je volgende verhaal.
  7. Will en Mien:
    24 september 2013
    Je hebt bijna je doel bereikt , diepe bewondering,zet hem op!!!!!!!
  8. Lodewijk Antoinette:
    24 september 2013
    Hoi Marcel, gaat sinds jou vertrek niet goed met café Corso.



    This account has been suspended:
    De website cafecorso.nl is (tijdelijk)
    afgesloten om de volgende redenen:
    Het niet voldoen van administratieve verplichtingen
    Voor meer informatie kunt u contact opnemen via de Customer Care op onze website.