Zonder paspoort te trekken

Mijn dierbaarste herinnering aan mijn Rome wandeling in 2013? Dat zijn er te veel om te delen. Mijn dierbaarste kleinood van die reis? Mijn pelgrimspaspoort. Gaandeweg vulde het papier zich met steeds meer stempels en kreeg het een indrukwekkende status. Ik koester het paspoort nog steeds. Ook deze reis heb ik een pelgrimspaspoort op zak.

Maar als fieter ben je minder pelgrim, iets meer de toerist merk ik. Dus besloot ik vandaag in Bonn het centrum te bezoeken en op de foto te gaan met de beroemdste inwoner van de stad, Ludwig van Beethoven. We keuvelden o.a. over Pink Floyd, Death Metal en zijn klassiekers. Ik vroeg Ludwig hoe je het meervoud van veldleeuwerik spelt (grapje). Daar kwam geen antwoord op.

Daarna was het stevig doorduwen naar Sankt Sebastian, met wind op de snuit, voor mijn overnachting. Sankt Sebastian is een voorportaal van Koblenz. In Koblenz liggen een paar Indiaase restaurants. Lekker. Dus daar maak ik graag nog wat extra kilometers voor.

Daarmee tikt de Bikkel aan het einde van de dag 90 km af. Zonder ook maar één keer het paspoort te hebben getrokken. Dag drie is daarmee een feit. Dank voor alle leuke reacties.