Die f*cking 1 procent

Dag twee over de Rhein Radweg. Verschilde die met gisteren? Zekers. Tussen Wesseling en Saint Sebastian was het regelmatig 'hobbel-de-bobbel' en 'hotsie-knotsie'. Goed voor de fiets en de kont. Ahum.

Vandaag is de ondergrond aanzienlijk beter en de markering(en) ook. Ik heb geen telefoon nodig om de route te volgen. Ook de wind heeft zich gedraaid en de zon schijnt. Daardoor was het niet zo koud.

Na een flitsbezoekje aan de Duitse hoek in Koblenz, de plek waar Keizer Wilhelm I op zijn enorme sokkel staat en waar Rijn en Moesel samenvloeien, is het 'vamos'.

De uitzichten onderweg zijn met vlagen fantastisch. Ik passeer Boppard, de Loreley, Bingen. Veel mooie gebouwen aan de oevers, veel kerken, en heel veel kastelen op de heuvels. Edje Sheeran heeft er volgens mij over gezongen. Conclusie: het was een lekker dagje trappen. 

Onderweg genoten van een ijsje, later een Weizen. Én de Bikkel ook getankt bij een publieke laadpaal in St. Goar, langs het gemeentehuis. Kosten voor de tankbeurt? Nul euro. Toch lekker.

Kijk, ik ga aan het einde van zo'n mooie dag niet ziften over de benzineprijs. Iedereen vindt die kl*te. Behalve die 1 procent van de wereldbevolking die daar iets aan kan doen én profiteert. Mischien kom ik er morgen op terug. Op die f*cking 1 procent. 

Aan het einde van de dag staat de teller op 87 km. Ankerplaats is Ingelheim.