Zien ze me aankomen?

Een wild knorrende eend (2CV), een gebutst strijkijzer (DS) en -ook vandaag weer- heel veel rondscherende en typisch schreeuwende zwaluwen. Waar kom je dat (nog) tegen? Exactement. In het zuiden van Frankrijk. Waar het leven volop wordt genoten. En waar op het moment van tikken van dit verhaal een aantal vogels zo ongelooflijk hun best doen om de mooiste riedels te zingen dat ik het kort houd. Dat is de etappe met 70 km trouwens ook.

Het eerste deel gaat door de Gorges de l'Hérault. Een mooie kloof die is uitgesleten door de gelijknamige rivier. Er zit een lange klim in, eerst vals plat, dan steiler. Ik krijg er automatisch 'het Tour' gevoel, ha ha. 

Hoewel, ik heb perfect geslapen. Voel me uitgerust. Toch vertrek ik met pudding in de benen. De eerste op-en-neer glooiingen voel ik. Als de lange klim zich aandient vind ik de juiste cadans en peddel ik redelijk gemakkelijk naar boven. Onder het trappen luister ik de Taalstaat. Frits Spits (held) is te gast.

In het dorpje op de berg drink ik koffie in een restaurant. Ze zijn volop in voorbereiding op de lunch. Verderop is een gezellige markt met vertier voor de kinderen. Toch even checken. Ik eet een lekkere plak cake (avec du citon). Gebakken door ouders waarmee ik de lokale school sponsor. Dat voelt goed. 

Een dik uur na de pauze en 20 km verder passeer ik een terrasje waar ik opnieuw aanleg. Voor de tweede keer deze reis wordt een tankvergoeding gevraagd. Ik drink een biertje, lap een euro extra voor de stroom en vind een mooi adres. De puddingbenen zijn hersteld, maar een 100 km of meer.... Het is prima zo.

Het laatste stuk gaat over een perfect aangelegd fietpad. Om 15.00 uur parkeer ik Bikkel in Quissac, kleed me om en spring in een zwembad. Een heerlijke coolingdown.

Net voor de duik heb ik factor 50 gekocht in een supermarkt. Want de zon is de komende dagen een dingetje.

Ik rij al twee dagen met afgestroopte  mouwen om armverbranden te verkomen. Om ook nog een "lange hosen" te gaan dragen, met 33 graden morgen?  Ze zien me al aankomen.

Smeren dus. Fijn Pinksterweekend allemaal.