Gevleugelde vrienden

'Waar ik vandaag denk terecht te komen', vraagt mijn lief aan het begin van de middag. Op dat moment heb ik nog niet echt een idee. In ieder geval in Oostenrijk. Waarschijnlijk ergens voor Linz. 

Ik vertrek later dan normaal. Goed geslapen, Vroege Vogels geluisterd op NPO1 (traditie). Zonder geflaker. Zalig. Kortom uitgerust. 

Het is zondag. Morgen gaat bij velen de wekker. De bammetjes gaan in de trommel, de kinderen naar school en vaders en moeders naar het werk. Het normale ritme van de week.

Morgen begin ik aan week drie. Ik word gewekt door een concert van vogels. Dat weet ik zeker. Mijn tentje staat op het hoekje van een mini camping in het plaatsje Fall. Er staan twee campers met wielrenliefhebbers. Ze hebben samen een relaxte toer gemacht vandaag.

Mijn toer vandaag begon op een andere manier nog meer relaxt. Vanaf de B&B hoefde ik welgeteld zes keer te trappen tot de eerste bocht. Daarna ging het in één rechte lijn naar beneden. De teller tikte bijna 50 km p/u aan.

Een dag die begon als een speer en die verder rustig verliep al peddelend langs de Donau. Met in het begin nog een paar keer een stukje stevig op en neer. Resumé, een topdag.

Slapen nu. In mijn eigen nestje en wachten op het concert van de gevleugelde vrienden, morgenochtend.