Graag zonder schwalbe

Een Schwalbe kan beslissend zijn in een voetbalwedstrijd. Voor de niet (voetbal)kenners, een schwalbe is een fopduik, meestal bedoeld om een strafschop te versieren. Vanavond spelen Bayern München en Paris SG de return van de halve finale van de Champions League. De eerste wedstrijd was een visitekaartje. Voor sport, spel, passie en sportiviteit. Benieuwd of de schwalbe nog een rol gaat spelen. 

Regen speelde bij mij vandaag, opnieuw, een belangrijke rol. Nu moet ik niet klagen want in Nederweert e o. is het niet veel beter. Afijn. De hele ochtend regent het onafgebroken. Ik dood de tijd met koffie drinken, krant(en) online lezen, het dagboek bijwerken, rek- en strekoefeningen en muziek luisteren.

Een paar matties gaven vooraf favoriete nummers door via een Spotifylijst. Terwijl ik tijdens het wandelen intens kan luisteren is dat met fietsen lastiger. Ik had het eerder over de wind. Maar ook vanwege andere omgevingsgeluiden is luisteren op de fiets anders.

Ondanks dit alles is één nummer favoriet tijdens deze reis. Het nummer 'You let my tyres down' van de band Tropical Fuck Storm. Wie niet zo Engels is georiënteerd. You let my tyres down', betekent 'je hebt mijn banden leeg laten lopen.' Een horrorbeeld als je onderweg bent op de fiets. 

Naar de etappe van vandaag. Iets voor 12.00 uur kondigen zich opklaringen aan. Stevige wind verjaagt de donkere wolken. Ik zadel op en kies voor een korte werkdag. Want aan het einde van de middag wordt een nieuwe hemelse zegening verwacht.

Het landschap is vlak. De plaatselijke economie draait zo te zien op fruit, risotto en druivensap (wijn). Een groot deel van asfaltwegen is van de categorie hotsie-knotsie. De Bikkel krijgt ze uitgemeten en klinkt bij tijd en wijle als een Rappelkiste. De doorgaande weg van Ospel is er een biljartlaken bij (grapje). En de wind, die de wolken deed verdwijnen, matig tot krachtig, waait vanuit de verkeerde richting. Grrrr. 

Het flakert met langs de oren. Weliswaar geen Tropical Fuck Storm. Maar ik schreeuw het refrein binnensmonds en ben blij als ik in ankerplaats Lugo ben (58 km op de teller). Ik doe een wasje en bereid de rit van morgen voor.

Zulke dagen als vandaag en ook gisteren heb je altijd tijdens een langer avontuur. Ze zitten, zeg maar, in het totaalpakket. Dus, geen paniek Tinnie. Vanavond lekker de return kijken. 

Nog even terug naar schwalbe. Onder LAf-ers (Lange Afstand Fietsers) zijn qua materiaal een paar wetmatigheden. Tassen bijvoorbeeld. Daar staat het merk Ortlieb op één. De banden? Daar blijkt de ongekroonde koning(in) het merk SCHWALBE. Ik check even de slofjes van mijn fiets. Yes, de Marathon E Plus serie. Dat heeft fiietsgoeroe Richard goed gedaan. 

Een fopduik heb ik vandaag niet gemaakt, 'My tyres' en mijn moraal zijn niet 'down' en heb ik nog niet bij hoeven pompen. Morgen is gewoon een nieuwe dag. En wat betreft Bayern tegen Paris SG. Moge de beste winnen. Graag zonder schwalbe.