Met of zonder hikerhunger

30 maart 2019 - Kearny, Arizona, Verenigde Staten

Bijna iedere hiker schijnt het te krijgen. Meestal gebeurt het na een dag of 14 tot drie weken: de hiker hunger. Niets lijkt de honger dan te kunnen stoppen. "Your can eat your whole foodbag in once," aldus Gerry (spreek uit Jerry) en andere hikers. De grote beruchte hongeraanval is me nog gespaard gebleven. Ik (probeer) voldoende te eten. 

20190323_122036

Dat brengt me bij mijn menu op de AZT. Vooropgesteld, elke hiker heeft zijn eigen ritueel en eetgewoontes. Er zijn er echter een paar te onderscheiden. Je kunt elke dag koud eten omdat je geen stove of brander meeneemt. Wat je dan doet is vaak voedsel 'wellen' in water. In stadjes eet je vervolgens warm. Ik heb een brander dus ik smikkel 's avonds warm. Eerst naar de ochtend. De dag begint tussen 5.30 uur en 6.00 uur met opstaan, aankleden, tent afbreken en rugzak inpakken. Ondertussen verdwijnen er twee proteïnerijke repen in mijn mond. Dat is het ontbijt. Na een half uur tot uur lopen wordt het warm en gaat het donsjasje  uit. Ik hap dan weer een reep. Bij de volgende pauze knaag ik meestal een paar of meer vuisten vol notenmix, granola of een reep. Hetzelfde staat op het menu tijdens de lunch allen in grotere hoeveelheid. Alles wordt afgeblusd met water. Ik eet dus overdag veel repen, noten en granola.

20190328_135757

Hoe we aan water komen? Dat is divers. De eerste weken waar er heel veel beken en een enkele veetank waar we water uithaalden en filterden. De laatste drie dagen hebben we geen enkele natuurlijke bron gezien. Het is woestijngebied. We drinken uit tanks met water voor het vee. Zogenaamd stock- of cattletanks. Een enkele keer staan er jerrycans met water bij trailheads. Deze worden geplaatst door trailangels, vrijwilligers die de hikers helpen. 

20190325_180047

's Avonds zet ik de tent op en gaat de pocketrocket brander aan. De keuze bestaat dan uit noodles met tonijn, vlees (beef jerky) of worst. Of aardappelpuree met tonijn, vlees (beef jerky) of worst. Na dit 'koningsmaal' drink ik nog een 'teske' koffie met een snicker, m&m's of andere zoetigheid. Na wat nababbelen start de verzorging (tanden poetsen e.d.) en wacht het bedje. Thuis slobber ik 's avonds graag een wijntje of (speciaal) biertje. Helaas. Op dat gebied is het afzien.

Dat wat betreft eten. Nog even over dieren onderweg. Er komt vanalles voorbij. Ik kom er later op terug. Maar gisteren was er een spannend, lichtelijk beangstigend moment. U moet weten, de trail loopt regelmatig door koeiengebied. Met de dames heb ik niet zoveel moeite (meer). Gistermorgen stond er echter een stier op het pad. Een hele flinke kerel. Meneer maakte weinig aanstalte te willen vertrekken. Hij gnuivde en stond wat met zijn poot te schrapen. Het leek ons beter even te wachten. Uiteindelijk na een minuut of 20 besloot Bully opzij te gaan.

20190328_165107

Een dag eerder werden we onderweg opgeschrikt door het geklapper van de ratel van, inderdaad,  een ratelslang. Whooow. Een bijzonder moment. Het voordeel is dat een ratelslang zich meldt. Als je even wacht 'sliddert' hij vanzelf naar elders. Of betreffende slang een hikerhunger had? Ik denk het niet. 

De afgelopen dagen hebben we behoorlijk meters gemaakt. Het was relatief vlak en de hitte viel mee door een verfrissende bries. De dag na de zero day 35 km, de dag erna 42 km. We zijn nu in Kearny, inkopen doen, een lekkere lunch pakken mét een biertje en dan verder. Maandag zijn we in Superior en nemen we een overnachting in een hotelletje (a nero day). Daarna wacht Roosevelt.

Ik meld me voor die tijd. Met of zonder hikerhunger. O ja, de teller staat op 425 km. 

Foto’s

15 Reacties

  1. Rob:
    30 maart 2019
    Ik hoop dat je de AZT ook nog achteruit terug loopt zodat we nog veel leuke reisverhalen krijgen te lezen! 😉

    Suc6 👊🏽
  2. PM:
    30 maart 2019
    Bear Grilz zou die ratelslang opeten!
  3. Ria:
    30 maart 2019
    Nog geen coyotes gespot?
  4. Cornelie:
    30 maart 2019
    Leuk joh al die verhalen.. ben blij dat het super gaat.. 😘
  5. Noud Maas:
    30 maart 2019
    Goed dat je de plaatsen noemt die je onderweg passeert. Geeft me de gelegenheid om een beetje virtueel mee te lopen via Google Maps.
    En jazeker, dan begint het te kriebelen...
  6. TimS oet K-O:
    31 maart 2019
    Dit sjoeën gedetailleerd verhaol guft eine inkiek in wat desse zoal taegekums euverdaag. Chapeau Marcel. Stiefel ze.
  7. José en Jac:
    31 maart 2019
    Ook mam loopt virtueel mee, Google Maps plus alle kaarten erbij. Hoe trots kan een moeder zijn. Ik mis de dames van Berg hoe zitten die in Godsnaam. Alla laat je horen, ik mis de leuke reactie van jullie.
  8. Will:
    31 maart 2019
    idd goed dat je plaatsnamen noemt, nu onderweg naar Superior, en dan naar Roosevelt (43 miles !!) aan het Roosevelt Lake/Salt River, met de mooie dam en brug, we lopen al vooruit.
    Suc6 Tinman
  9. Francien Wolter:
    31 maart 2019
    Jee wat een verhaal met de stier en de ratelslang vind het wel eng.
    En zoveel km per dag lopen.
    Goed drinken en eten dat houd je wel op de been.
    Voor de komende dagen goed wandelweer en pas goed op jezelf
  10. Els Tinnemans:
    31 maart 2019
    Jaaaa ....hie un reactie van de aajste oet Berg....hup waal de verhoale geleaze waat ig kei sjoon vinj....maar oeps .....sorry tant José ...nog gein reactie geplaatst
    Toi toi toi Marcel ....kiek oet veur det vee waas ze ongerweages teage kums ...pas goot op dig zelf xxx
  11. Truus scheepers:
    1 april 2019
    Marcel ik ben aangemeld.
  12. Truus scheepers:
    1 april 2019
    Marcel wat ben jij een kanjer stiefel maar lekker verder
  13. Aldje Hendrikx:
    1 april 2019
    Dikke knuffel .😘😘
  14. Esther:
    1 april 2019
    Het blijft mooi om je verhalen te lezen. Dank je wel dat je de tijd neemt om dit met ons te delen.
    Succes verder!
  15. Harry Scheermeijer:
    2 april 2019
    ik neem nog een koud biertje:) Mooi verhaal, bedankt.