Trouwe sterke metgezel
61 kilometer gefietst. Quick and dirty. In twee etappes. Een paar keer flink op, een maar keer flink neer. Puffend naar boven, suizend naar beneden. De temperatuur is prima. 20 graden, na de middag oplopend naar 22 graden.
Het begint bijna te wennen. Net als het nomadenleven. Tassen inpakken, opzadelen, uitpakken, wasje doen, hapje doen, muziek luisteren, lezen, dorpje of stadje verkennen en/of rusten.
Vandaag ga ik best vroeg in de ankers en is er zowaar tijd voor een wandeling. Ik zit in het plaatsje Faleria. Een klein dorpje 50 km van Rome.
De rituelen op het plein in het centrum zijn zó Italiaans. Mensen begroeten elkaar, maken een babbeltje, drinken koffie, halen sigaretten, discussiëren. Ik ben de vlieg op de muur en geniet.
Vandaag opvallend veel landgenoten op het parcours. Fietsers die er bijna zijn, of die naar Nederland vertrekken en dus net begonnen zijn. Een aparte ervaring, na al die tijd.
Ik drink onderweg een bakkie met een mede Rome fietser uit Almelo. En 's avonds eet ik samen met een aardige schooljuf, ergens uit ons land, een overheerlijke pizza in Faleria.
Zij komt morgen ook aan op het Sint Pieterplein. Maandag staat ze weer voor de klas. Ik zet mijn reis dan voort. Waarheen de weg leidt? Het wordt een onverwachte hoek.
Er is trouwens één trouwe, sterke metgezel die al mijn verre reizen heeft meegemaakt, meegeleefd en er nog steeds is én voor gaat. Wie het weet mag het zeggen. Anders kom ik er morgen op terug.
Het ljkt wel alsof hoe dichter je Rome nadert er ook een zeker lichtheid in het fietsen komt. Ontmoetingen met andere fietsers en het lonken van de eeuwige stad met dat grote plein omringd door colonnades. Het doel na Rome is/wordt? Succes!
Succes en geniet.
Fijn om te lezen.🚲🚶♂️🥰