Swampsurfen en stofhappen

Swampsurfers. Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets. Het was een Limburgs hardcore- punkachtig bandje uit de eighties. Ik heb ze nog een keer live gezien in de oude Dynamo. Ik kom op de naam als ik na 5 kilometer over een haast onbegaanbaar graspad bij een moeras uitkom. Op de OsmanAd app stond een bruggetje o.i.d. ingetekend. Right. Het blijkt een hekwerk in het water te gaan van max. 5 centimeter breed. Daar kan ik niet over, laat staan mijn fiets. Grrrr. Dus terug. Het is de eerste keer dat de app me deze reis in de steek laat.

Het is ook de eerste van een aantal ontberingen deze dag. De weg naar Maráza laat zich moeilijk uitstippelen. Op veel doorgaande wegen mag je niet fietsen, andere asfaltwegen lopen dood of gaan over in zand-, grind- of graspaden. Uiteindelijk zwoeg ik meer dan een uur over zandpaden door een totaal verlaten gebied. Fiets en Tinman happen stof. Het gaat soms stevig op en neer. Een paar keer besluit ik een stuk te lopen om energie te besparen. Want de accustand slinkt. Niet leuk meer dit. Ik krijg zelfs medelijden met mijn fiets. 

Uiteindelijk komt er toch een einde aan de safari en red ik het tot een ijssalon in het dorpje Véménd. Ik smikkel er niet één maar twee ijsjes en maak dankbaar gebruik van het stopcontact. Als ik nog een flesje water laat vullen word ik aangesproken door een echte  Heerlense. Ze heeft zich samen met haar partner genesteld in het dorpjeeoelt erzich prima.

Ze blijkt jaren voor good old Jan Smeets te hebben gewerkt en is bekend met BluesRock Tegelen en Moulin Blues. Fantastisch om zomaar 'plat te kunne kalle' na een dag afzien. 

Het geeft me de juiste energie om de laatste 15 vinnige kilometers af te leggen. Voor Maráza word ik al onthaald door Iwan op zijn oldtimer brommer. Na de onvermijdelijke foto bij het naambord van het dorp tuffen we samen Maráza binnen. 

Bij aankomst is er champagne, een ijskoud biertje en sterke palinka.  En uiteraard de zoentjes van mijn lief. Kijk ik terug dan was dit qua fietsen misschien wel een  van de zwaarste dagen. Maar zoals Merkel ooit zei 'Wir schaffen das'. Zo heb ik het ook gehaald. 

De komende dagen geen fietsavonturen en geen swampsurfen of stofhappen. Het is even rust bij de stukken.